Archiwum dla 2021

Dzień Ziemi. Greta Thunberg

 


22 kwietnia obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Ziemi. Obchody tego Dnia mają przypominać społeczeństwu, a przede wszystkim politykom i możnym tego świata jak ważne jest zachowanie równowagi ekologicznej. Promowanie zrównoważonego rozwoju z poszanowaniem wszystkich ekosystemów, tak aby w środowisku przyrody nie zachodziły zmiany powodujące jego dewastację. Pomysł obchodów Dnia Ziemi pojawił się w 1969 roku na konferencji UNESCO, za sprawą manifestu Johna McConnella. Do szczytnej inicjatywy przyłączyło się 140 państw, przy czym w USA dzień ten obchodzono 22 kwietnia w nawiązaniu do manifestacji 20 mln. obrońców ekologii, do której doszło 22 kwietnia 1970 roku. Oficjalną zmianę daty i nazwy na Światowy Dzień Matki Ziemi, w skrócie Międzynarodowy Dzień Ziemi, obchodzony pod patronatem ONZ przyjęto w 2009 roku. Obecnie w obchodach aktywnie bierze udział około 200 mln ludzi na całym świecie.

 

Dzień Ziemi w Polsce

Dzień Ziemi w Polsce pojawił się dopiero po upadku PRL w 1990 roku. Od tego czasu obchodzony jest co roku. Odbywają się różnego rodzaju imprezy plenerowe, a dzieci, młodzież i turyści biorą udział w akcji "sprzątania świata". W parkach, lasach, na szlakach turystycznych dziesiątki tysięcy osób uczestniczy w zbieraniu porzuconych śmieci. Taka akcja z pewnością ma duże znaczenie edukacyjne zwłaszcza, że do akcji włączają się wszyscy od przedszkola po szkoły średnie. 



Organizatorzy Dnia Ziemi w Polsce

Na początku Organizatorami Dnia Ziemi w Polsce były spontanicznie powstające organizacje pozarządowe zajmujące się ekologią. Z czasem wśród organizatorów pojawiła się Fundacja Ośrodka Edukacji Ekologicznej, Społeczny Instytut Ekologiczny, Dzielnicowe Ośrodki Kultury. Patronat nad Dniem Ziemi sprawują: Prezes Rady Ministrów, Minister Środowiska, Dyrektor Lasów Państwowych, burmistrzowie i władze miast i gmin. Organizują oni wystawy, spotkania proekologiczne, sympozja i konferencje, a na festynach odbywają się konkursy poświęcone działaniom ekologicznym. Społeczeństwo jest uświadamiane odnośnie zagrożeń związanych z zanieczyszczeniem środowiska. Szacuje się, że w 2007 roku w tego typu imprezach wzięło udział około miliarda ludzi na całym świecie. Do prowadzenia imprez związanych z Dniem Ziemi włączyło się 17 tys. organizacji z 141 krajów świata.

 


 

Komunistyczne źródła ruchów ekologicznych

Trudno nie łączyć początku ruchów ekologicznych z neokomunistycznymi bojówkami. To, że wybuchły one na przełomie lat 60. i 70. nie jest przypadkiem. Młodzież rozpierała niesprawiedliwość związana z wojną w Wietnamie, a w Europie od 1968 roku cyklicznie pojawiały się manifestacje "dzieci kwiatów". Z czasem ruchy hippisowskie dojrzewały, a ich postulaty stawały się manifestami organizacji komunistycznych, czy statusami partii komunistyczno - ekologicznych. Z jednaj strony powstawały zbrojne organizacje terrorystyczne takie jak Czerwone Brygady. Z drugiej energię młodych ludzi wykorzystano przy budowie ruchów politycznych czego przykładem jest Niemiecka Partia Zielonych. Przykładem "ekologa" lat siedemdziesiątych jest Joseph Martin Fischer.



Joseph Martin Fischer 

Joseph Martin Fischer w 1967 roku działał aktywnie w niemieckim ruchu studenckim. Jego poglądy były typowe dla młodzieży hippisowskiego buntu. Jako syn węgierskiego imigranta, rzeźnika, od początku utożsamiał się z niemieckim proletariatem. W 1965 roku porzucił naukę w gimnazjum, żeby wędrować po kraju z aparatem fotograficznym i sztalugą. Najczęściej fotografował i malował przyrodę. Włączał się do każdej ulicznej rozróby, zarówno ekologicznych jak i lewackich. W roku 1968 został członkiem skrajnie lewicowej organizacji Walka Rewolucyjna - Revolutionärer Kampf. Wielokrotnie miał do czynienia z policją. W 1971 roku wyrzucono go z pracy w fabryce samochodów Opel, za nawoływanie robotników do strajku. Dopiero w 1976 roku jego radykalne przekonania zaczęły się zmieniać. Porzucił swoją aktywność w Revolutionärer Kampf i rozpoczął pracę w lokalnej gazecie dorabiając sobie jako taksówkarz. Od 1981 roku rozpoczął swoją działalność polityczną w partii Zieloni. W landzie Hesja działał na rzecz ochrony środowiska. Wkrótce został deputowanym, a w 1985 roku ministrem odpowiedzialnym za energetykę i środowisko.W 1998 roku objął funkcję wicekanclerza i ministra spraw zagranicznych Niemiec.



Greenpeace

 Dla Joski Fischera postulaty ekologiczne były trampoliną do zrobienia kariery politycznej. Nieco inaczej wygląda to w Greenpeace (Zielony Pokój). Ta organizacja pozarządowa o globalnym zasięgu powstała również na kanwie buntu młodzieży hippisowskiej. Manifestacja, która dała początek Greenpeace była związana z testami nuklearnymi jakie USA prowadziły na Alasce. W 1971 roku w Kanadzie w Vancouver powołano organizację Greenpeace, żeby kontynuować protest związany z niszczeniem przyrody na Alasce i nie tylko. Wkrótce Greenpeace zaczęła działać na całym świecie. Jej hasłem przewodnim jest ochrona środowiska, która ma zapewnić Ziemi jak największą różnorodność biologiczną. Jako organizacja pozarządowa, nie przyjmuje wsparcia, czy dotacji od rządów, partii politycznych, czy korporacji. Greenpeace jest jednym z założycieli Accountable Now. To platforma dbająca o przejrzystość pozyskiwanych funduszy w ramach organizacji non profit. Organizacje te pozyskują fundusze jedynie od darczyńców. Jednocześnie Greenpeace ma status doradczy w Radzie Gospodarczej i Społecznej ONZ. 




Działalność Greenpeace

Greenpeace bazuje na akcjach bezpośrednich. Posiadając biura w 55 krajach świata dobrze wiedzą co jest najpilniejsze do zrobienia i gdzie wysłać swoich przedstawicieli. W 2020 roku najwięcej uwagi zwracano na platformy wiertnicze na  Morzu Północnym. W proteście przeciw niszczeniu środowiska podczas wierceń, czterech działaczy Greenpeace wspięło się na bezzałogową francuską platformę wiertniczą co doprowadziło do jej unieruchomienia. W 2013 roku podobną akcję przeprowadzono na rosyjskiej platformie Prirazłomnaja na Morzu Peczorskim. W ten sposób protestowali przeciw grabieży surowców przez Rosję na neutralnej Arktyce. Teraz rosyjski Greenpeace "zainteresował się" rurociągiem Nord Stream 2.



Greenpeace w Polsce

W Polsce Greenpeace rozpoczął swoją aktywność dopiero w 2004 roku. Przede wszystkim rozpoczęła się edukacja ekologiczna dzieci i młodzieży. Niezwykle istotne jest uświadamianie młodych ludzi o niekorzystnych zmianach systemowych, zachodzących w obszarze ochrony przyrody. Ponadto sporządza się raporty i ekspertyzy zwracające uwagę opinii publicznej i decydentów na występujące w Polsce problemy ekologiczne. Do najważniejszych kierunków należy ochrona klimatu, ochrona lasów, ochrona pszczół, ochrona ekosystemów. Oczywiście najbardziej widowiskowe są pokojowe akcje na obiektach przemysłowych.

Niektóre akcje Greenpeace:

2007 

- Umieszczenie napisu "STOP CO
2" na chłodni elektrowni w Bełchatowie.

2009 

- Pierwszy protest ekologów w Puszczy Białowieskiej.

2010 

- Wywieszenie hasła  ?I love Puszcza" na budynku Ministerstwa Sprawiedliwości.

2011 

- Akcja podczas konwencji PiS w Krakowie. Aktywiści Greenpeace dodali do hasła wyborczego "Polacy zasługują na więcej" napis - "czysta energia?"

2013 

- Wywieszenie hasła "Trujemy od początku do końca" na elewacji budynku, na którego dachu umieszczono bilbord PGE.

2014 

- Nie dla wydobyciem węgla brunatnego pod Gubinem

2015 

- Wywieszenie transparentu "Smog nas truje, dlaczego minister nie reaguje?" na elewacji budynku Ministerstwa Środowiska.   

2016 

- Wywieszenie transparentu ?Cała puszcza parkiem narodowym? na elewacji Ministerstwa Środowiska

2017 

- Obrona Puszczy Białowieskiej przed masową wycinka drzew, w efekcie dewastacją lasu.

2018 

- Wejście aktywistów na komin elektrowni w Bełchatowie. 

2019 

- Wyświetlenie wizerunku premiera Morawieckiego z napisem "wstyd" na chłodni w elektrowni Bełchatów.

- Wywieszenie transparentu "Polska bez węgla' na dźwigu portowym w Gdańsku.  

- Butelka po coli albo pepsi - to chyba twoje? Akcja plakatowa na Placu Zamkowym w Warszawie.

- Blokada wpłynięcia statku z węglem z Mozambiku w porcie w Gdańsku. Namalowanie na nim hasła"Węgiel stop".

2020 

- Protest Greenpeace w obronie Puszczy Karpackiej, pod hasłem nie pozwólcie palić drzewa w elektrowniach.


 


 

Ekoterroryzm

Pokojowe akcje Greenpeace są często postrzegane jako ekoterroryzm. Aktywiści są aresztowani, ciągani po sądach, nawet się do niech strzela. Dzieje się tak bez względu na to, gdzie protestują. To wzmacnia przekaz, z którym chcą dotrzeć do opinii publicznej. W Polsce Greenpeace jest traktowany przez rządzących jak ideologia. Tak samo jak społeczność LGBT, osoby transpłciowe, czy ostatnio obrońcy zwierząt, tak przynajmniej uważa PiS-owski minister oświaty. Takie traktowanie ekologów ułatwia to, że ich korzenie sięgają lat siedemdziesiątych. Łatwo jest ich wrzucić do hipisów i komuchów, chociaż z tamtą epoką mają już nie wiele wspólnego. Z pewnością z kontynuacją tych stereotypów nie ma nie wspólnego Greta Thunberg.

 

Greta Thunberg

Greta jest córką śpiewaczki operowej i aktora Svante Thunberga. Jej dziadek Olofa Thunberga był aktorem i reżyserem. O zmianach klimatycznych dowiedziała się w 2011 roku, gdy miała osiem lat. Myślenie o tym że świat tak mało robi, aby nie dopuścić do katastrofy doprowadziło jej psychikę do depresji. W ciągu dwu miesięcy przestaje mówić i jeść. Pojawia się zespół Aspergera, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, mutyzm wybiórczy. Matka nagłaśnia stan zdrowia Grety. Za jej czteroletnią depresję obwinia polityków którzy nie dbają o klimat. Sama Greta nie postrzega swojego zespołu Aspergera jako choroby, a zamiast tego nazywa ją "supermocarstwem" który daje jej siłę do działania i potrzeby nieprzerwanej aktywności społecznej. Zaczyna od swojej rodziny wymuszając zmiany zgodne z ekologią. Przez około dwa lata Greta rzucała rodzicom wyzwanie, aby obniżyli swój ślad węglowy i zmienili wpływ na środowisko poprzez przejście na weganizm , upcykling i rezygnację z latania . O postawie ekologicznej zero waste pisaliśmy już wcześniej. Kosztem rezygnacji z latania było ograniczenie występów zagranicznych mamy Grety - Sary Ernman.



Skolstrejk för klimatet

W 2018 roku 15 letnia Greta Thunberg rozpoczęła swój samotny protest przed budynkiem szwedzkiego parlamentu, który obradował w temacie zmian klimatycznych, zmniejszeniem emisji CO
2  i ratyfikacji porozumienia paryskiego z 2015 roku. Żeby móc kontynuować swój protest faktycznie w każdy piątek opuszczała zajęcia w szkole, aby z transparentem Skolstrejk för klimatet protestować przed szwedzkim parlamentem. Po wakacjach praktycznie rzuciła szkołę poświęcając się w całości walką o klimat. Między innymi protestowała w Londynie i Brukseli.  Greta zwraca na siebie uwagę dzięki swojej młodości i konsekwencji. Ma talent do wypowiedzi publicznych. Nie czuje respektu w rozmowach z politykami i przywódcami państw. Często ich krytykuje w kontekście ich zaniechań w dziedzinie ochrony klimatu.  

W grudniu 2018 wzięła udział w szczycie klimatycznym COP24 w Katowicach, dokąd przyjechała na zaproszenie sekretarza generalnego ONZ Antónia Guterresa. Rok 2019 to dalszy gwałtowny wzrost popularności Grety Thunberg. Jest zaproszona na forum ONZ do Stanów Zjednoczonych. Płynie jachtem napędzanym przez panele słoneczne, aby zamanifestować swoją troskę o klimat. Na forum ONZ swoje niezwykle emocjonalne przemówienie rozpoczyna od krzyku "jak śmiesz?". Greta  jeździ z odczytami po całym świecie. 



Nagrody

Greta dostaje wiele nagród i nominacji. Magazyn Time's 25 ogłasza ją najbardziej wpływowym nastolatkiem 2018 roku. Fryshuset - szwedzka młodzieżowa organizacja ufundowała jej stypendium. Szwedzkie Stowarzyszenie Kobiet przyznaje jej w 2019 roku tytuł Kobiety Roku. Dostaje nagrodę Rachel Carson za wybitną pracę na rzecz środowiska Norwegii. Specjalna nagroda Climate Action, przekazana przez Gretę aktywistom niemieckim walczącym przeciw kopalni węgla brunatnego i wycince lasu Hambach. Nagroda Fritt Ord Award za "celebrowanie wolności słowa". Greta przekazuje nagrodę na proces sądowy mający na celu powstrzymanie norweskich poszukiwań ropy naftowej w Arktyce. Time 100 wpisuje Gretę na listę 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie w 2019 roku. Nagroda Nagroda Laudato si ' przyznawana w ramach drugiej encykliki Papieża Franciszka "o trosce o nasz wspólny dom". Tytuł doktora honoris causa nadał jej belgijski Uniwersytet Mons za "wkład ... w podnoszenie świadomości na temat zrównoważonego rozwoju". Amnesty International przyznał tytuł Ambasadora Sumienia. Medal Geddes Environment przyznał Królewskie Szkockie Towarzystwo Geograficzne, za "wybitny wkład praktyczny, badawczy lub komunikacyjny w zachowanie i ochronę środowiska naturalnego oraz rozwój zrównoważonego rozwoju". Miasto Montreal przyznało klucze do miasta, odpowiednik naszego honorowego obywatelstwa. Nagroda Nordyckiej Rady ds. Środowiska. Tytuł Człowieka roku nadany przez czasopismo Time. Tytuł Kobiety roku nadany przez magazyn Glamour. Czasopismo Nature zalicza Gretę do 10 osób najbardziej liczących się w nauce. To są tylko niektóre nagrody jakie Greta otrzymała w 2019 roku. Do tego przez dwa kolejne lata Thunberg jest nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla.

 



Aktywność w mediach społecznościowych

Greta o swoich protestach informowała na bieżąco na Instagramie i Twitterze. Jej posty były wzmacniane kolejnymi podaniami. Jak to zauważył rzecznik banku Nordea, jej tweety od początku miały publikę na poziomie 200 000 obserwujących. Profil Grety Thunberg w mediach społecznościowych przyciągnął dziennikarzy z całego świata. Dzięki temu jej teksty miały odbiorców na całym świecie i to w niecały tydzień. Na YouTubie zostały opublikowane filmy z jej wypowiedziami, częściowo nielegalne. To wszystko spowodowało, że  wezwanie Grety do Międzynarodowego Strajku Klimatycznego zaczęło żyć swoim spontanicznym istnieniem bez jakichkolwiek struktur.



Międzynarodowy Strajk Klimatyczny

Jednoosobowy protest pod budynkiem parlamentu szwedzkiego dzięki mediom społecznościowym zapoczątkował Młodzieżowy Strajk Klimatyczny, który w ciągu roku stał się międzynarodowym ruchem studentów i uczniów na rzecz ochrony klimatu. W 2019 roku przeprowadzono w szkołach i na uczelniach dwa strajki - 15 marca i 20 września. Strajk odbył się w 150 krajach świata. W tym 73 miasta w Polsce. Celem Strajku Klimatycznego jest zmuszenie rządzących do przeprowadzenia zmian systemowych koniecznych do zapobieżenia katastrofy klimatycznej na Ziemi.

 

Postulaty Strajku Klimatycznego we Polsce

      1. Żądamy prowadzenia polityki klimatycznej w oparciu o aktualne stanowisko nauki wyrażone w najnowszych raportach Międzynarodowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) powołanego przez ONZ. Oczekujemy, że sugerowane przez środowisko naukowe rozwiązania będą wdrażane niezwłocznie we współpracy międzynarodowej.

      2. Wzywamy rząd polski, by oficjalnie uznał katastrofę klimatyczną poprzez ogłoszenie stanu kryzysu klimatycznego. Kwestia kryzysu nie może być przedmiotem ideologicznych sporów - w obliczu katastrofy musimy mówić wspólnym głosem, ponad podziałami.

      3. Domagamy się zawarcia kompleksowej i aktualnej wiedzy o mechanizmach kryzysu klimatycznego w podstawie programowej na wszystkich szczeblach edukacji, przy zapewnieniu kadrze nauczycielskiej obowiązkowych szkoleń w tym zakresie. Jednocześnie edukację klimatyczną w pełnym zakresie swoich kompetencji powinny zapewniać samorządy lokalne.

      4. Żądamy by media wzięły na siebie odpowiedzialność za uświadamianie społeczeństwa o bezpośrednich zagrożeniach związanych z kryzysem klimatycznym. Wzywamy do priorytetyzowania tematu katastrofy klimatycznej w przekazie medialnym oraz posługiwania się językiem odzwierciedlającym wagę problemu.

      5. Żądamy przyjęcia przez parlament RP ustawy powołującej ekspercką i niezależną Radę Klimatyczną, której zadaniem będzie opracowanie strategii osiągnięcia neutralności klimatycznej Polski do roku 2040 oraz kontrola realizacji tej strategii. Ustawa ta musi być stworzona przy aprobacie środowiska naukowego, maksymalnej transparentności i przy szerokich konsultacjach społecznych.

      6. Oczekujemy podjęcia natychmiastowych kroków prowadzących do przeprowadzenia sprawiedliwej transformacji gospodarki w celu redukcji emisji gazów cieplarnianych. Wymagamy by respektowano prawa i potrzeby wszystkich których dotkną skutki transformacji, szczególnie osób zatrudnionych w sektorach energetyki, rolnictwa, przemysłu i transportu.

 


Protesty i przemówienia

O ile rok 2018 Greta protestowała samotnie to od 2019 roku jej działalność jest bardziej widoczna. 

Greta bierze udział w protestach klimatyczny odbywających się na uczelniach całej Europy. Przemawia na różnych forach i w wielu parlamentach. Na Światowym Forum Ekonomicznym w styczniu 2019 roku wygłasza przemówienie "Nasz dom się pali". Występuje przed parlamentem brytyjskim, europejskim i francuskim.  17 kwietnia 2019 roku papież Franciszek przyjmuje Gretę Thunberg na audiencji , zachęcając ją do dalszej działalności. "W swej walce o tworzenie świadomości zmian klimatycznych". Maj i czerwiec Greta poświęca nauce. Kończy gimnazjum i latem wyrusza w podróż przez ocean ekologicznym jachtem Malizja II. W dniu 18 września w Nowym Yorku Thunberg została zaproszona do złożenia zeznań w Komisji Specjalnej Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych ds. Kryzysu klimatycznego. Zamiast zeznawać, wydała ośmiozdaniowe oświadczenie i przedstawiła jako dowód raport specjalny IPCC w sprawie globalnego ocieplenia o 1,5 °.  23 września wzięła udział w szczycie klimatycznym ONZ w Nowym Jorku.  Tego dnia Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF) był gospodarzem konferencji prasowej, na której Thunberg dołączyła do piętnastu innych dzieci. Podczas konferencji dzieci złożyły oficjalną skargę, na pięć krajów (Argentynę, Brazylię, Francję, Niemcy i Turcję, które nie są na dobrej drodze do osiągnięcia celów redukcji emisji CO2, do których zobowiązały się w ramach porozumienia paryskiego. Skarga była złożona na podstawie Trzeciego protokołu fakultatywnego do Konwencji o prawach dziecka. Jeśli skarga zostanie rozpatrzona pozytywnie, kraje zostaną poproszone o udzielenie odpowiedzi, ale wszelkie sugestie nie są prawnie wiążące. Pod koniec września Thunberg  przenosi się do Kanady, gdzie bierze udział w protestach w ramach Globalnego Strajku Klimatycznego. Strajki odbywają się w Montrealu , Edmonton i Vancouver. Bierze w nich udział 4 mln ludzi. W listopadzie na pokładzie katamaranu wraca do Europy, żeby w Madrycie, przemawiać na  Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (COP25) i uczestniczyć w lokalnych strajkach klimatycznych Fridays for Future. Od początku 2020 roku Greta Thunberg zostaje "gościnnym" redaktorem Today Program Radia BBC. Przeprowadza szereg wywiadów. Między innymi z Sir Davidem Attenborough, prezesem Bank of England Markiem Carneyem , Robertem Del Naja z Massive Attack i Maartenem Wetselaarem z Shell Oil . Następnie BBC wydała podcast zawierający te wywiady i inne najważniejsze informacje. 11 stycznia 2020 Thunberg wezwała niemiecką firmę Siemens do wstrzymania dostaw sprzętu kolejowego do kontrowersyjnej kopalni Carmichael obsługiwany przez spółkę zależną od indyjskiej firmy Adani Group w Australii. W pierwszych dniach stycznia Greta Thunberg była w Polsce. Odwiedziła Gdańsk i Bełchatów. W dniu 21 stycznia 2020 r. Thunberg udaje się na Światowe Forum Ekonomiczne, które odbyło się w Davos w Szwajcarii, wygłasza dwa przemówienia i bierze udział w panelach dyskusyjnych prowadzonych przez The New York Times i Światowe Forum Ekonomiczne. Mówiła też w Davos o polskich górnikach. "W zeszłym tygodniu spotkałam się z polskimi górnikami, którzy stracili pracę, bo zamknęli kopalnie i nawet oni się nie poddali. W kraju, w którym wydaje się, że rozumieją, że musimy się zmienić, bardziej niż wy". Ludzie się nie poddadzą, a wy jesteście tymi, którzy się poddali". 4 marca 2020 r. Thunberg wziął udział w nadzwyczajnym posiedzeniu Komisji Ochrony Środowiska Parlamentu Europejskiego, aby porozmawiać o europejskim prawie klimatycznym. Tam oświadczyła, że ​​uważa nową propozycję ustawy klimatycznej opublikowaną przez Komisję Europejską za kapitulację. W połowie marca 2020 roku w związku z pandemią Greta przenosi swoją działalność do Internetu. Otwiera nowy edukacyjny projekt. Szkoły na rzecz klimatu. W sierpniu 2020 roku, wraz z innymi działaczkami Strajku Klimatycznego spotyka się w Berlinie z kanclerz Niemiec Angelą Merkel. 25 września odbywa się wirtualny Strajk Klimatyczny w Internecie. Na Twitterze 3 lutego 2021 Greta poparła strajk rolników w Indiach. Była to jej druga wypowiedź na temat Indii. Wcześniej krytykowała egzaminy studentów bez środków ostrożności w związku z pandemią. W efekcie rząd Indii zaprotestował w sprawie ingerencji w ich sprawy wewnętrzne, a nacjonaliści w Dehli spalili kukły z podobizną Grety Thunberg. 9 kwietnia 2021 roku Greta Thunberg oznajmiła, że nie weźmie udziału w szczycie klimatycznym COP26 w Glasgow w listopadzie z powodu nierównego dostępu do szczepionek między bogatymi i biednymi krajami.

 

 


Efekt Grety

Greta zainspirowała wielu swoich rówieśników. Osoby starsze, politycy, decydenci mają poczucie winy za to że tak nie wiele zrobili dla ochrony środowiska w którym będą żyć ich dzieci, wnukowie. Strajk Klimatyczny uczniów i studentów jest jak pobudka dla ludzi myślących. Młodzi ludzie, którzy rozpoczęli strajk, oświecili nas wszystkich udzielając ważną lekcję. Lekcję że zbliża się totalna katastrofa klimatyczna. Oczywiście nie do wszystkich docierają te oczywistości. Są ludzie dwulicowi którzy mając świadomość niszczenia świata myślą tylko o sobie i swojej kieszeni. 



Krytyka działań Grety Thunberg

U podstawy krytyki działań Grety Thunberg są ludzie którzy chowając się za hasłami pseudo patriotyzmu tak na prawdę trwale niszczą środowisko, w którym żyją. Tak jest chociażby w Indiach. Z podobnymi zarzutami Greta spotkała się ze strony premiera Australii Scott Morrison, kanclerz Niemiec Angela Merkel, prezydent Rosji Władimir Putin, Organizacja Krajów Eksportujących Ropę Naftową OPEC, czy Donald Trump. Prezydent Brazylii Jair Bolsonaro nazwał Gretę "bachorem (pirralha), któremu media udzielają głosu". Putin wytknął Grecie że dobrze jej żyć w bogatej Szwecji, kiedy ludzie w Indiach umierają z głodu. Najwięcej o Grecie pisał Trump zanim mu konto nie za blokowali. Jego najciekawsze wpisy to:  "nie wierzcie prorokom zagłady wieszczącym apokalipsę", "Wygląda na bardzo szczęśliwą młodą dziewczynę, która nie może się doczekać świetlanej i cudownej przyszłości" , "Greta musi popracować nad swoim problemem z zarządzaniem gniewem, a potem iść z przyjacielem na dobry, staroświecki film! Spokojnie Greta, wyluzuj!". Te ataki Trumpa na Gretę Thunberg szybko przyniosły odzew amerykańskiego społeczeństwa. Zamożni filantropi i inwestorzy ze Stanów Zjednoczonych przekazali około 600 000 dolarów na wsparcie Extinction Rebellion i szkolnych grup strajkowych w celu utworzenia Funduszu Kryzysowego dla Klimatu.


Spore kontrowersje wywołał odsłonięty 30 marca 2021 roku na Uniwersytecie w Winchester (w południowej Anglii) pomnik Grety Thunberg. Studenci uważają, że w czasach oszczędności spowodowanych pandemią Covid-19 można było w lepszy sposób spożytkować wydane na to 24 tys. funtów. Pieniądze na ten cel zebrano już w 2019 roku. Thunberg to fantastyczny wzór do naśladowania dla wszystkich. Wspaniałe, że ktoś mówi głośno i dumnie o ważnych globalnych sprawach, ale Związek Studentów na Uniwersytecie w Winchester nie może poprzeć postawienia pomnika.

#dzień ziemi #Greta Thunberg #Greenpeace #Międzynarodowy Strajk Klimatyczny #Partia Zielonych #Joschka Fischer 

Apostazja

Widmo masowej apostazji coraz bardziej zagląda w oczy hierarchom kościoła katolickiego w Polsce. Dla młodych ludzi religia i chodzenie do kościoła jest passe. Kościół kojarzy im się z bezkarną pedofilią księży, wyciągniętą łapą przy jakiejkolwiek czynności kościelnej, polityką kłamstwa i bezprawia jaką prowadzi wspierany przez kościół PiS, ciągłym obrażaniem wiernych, a przede wszystkim klasówkami z modlitw na lekcjach religii, przed którymi bronili się wagarami. W życiu ludzi młodych, którzy wchodzą w wiek dorosłości omijanie dalekim łukiem kościoła katolickiego jest wspomnieniem tamtych wagarów.
 

Osoby wierzące

Oczywiście nietaktem byłoby generalizowania u młodych ludzi postawy izolacji od wiary. Dziedziczenie wiary po rodzicach nadal występuje w środowiskach wiejskich i małomiasteczkowych. To jest mechaniczne przyjmowanie wszystkiego co dotyczy zwyczajów i obyczajów rodzinnych. Są też osoby, które w swoim życiu kierują się miłością do Pana Boga. Przyjęcie do swojego życia Chrystusa nie oznacza jednak utożsamianie się z kościołem, zwłaszcza katolickim. 
 

Czym jest Kościół według Pisma Świętego?

Qahal

Istnieje kilka definicji słowa kościół. Przede wszystkim w Piśmie Świętym mówi się o Kościele jako wspólnocie wiernych. Już w starym testamencie pojawia się hebrajskie słowo qahal. Określa ono zbór, grupę wiernych. Jednak Kodeks Kapłański rozszerza znaczenie tego słowa jako zgromadzenie sędziów. Księga Powtórzonego Prawa uściśla kto nie może być uczestnikiem qahal z Jahwe i zajmować się "kongregacją Jahwe" rozumianą jako kodeks prawny. Z czasem zbory zwane qahal zmieniały swoje znaczenie. Przykładowo w Polsce XVI wieku żydowskie nowe kahal zajmowały się poborem podatków.

Ekklesia

Inny był los znaczenia greckiego słowa ekklesia, które było tłumaczeniem słowa qahal. Słowo eklezja oznacza zgromadzenie ludowe. W demokratycznej Grecji eklezja oznaczała najwyższą władzą w państwie. Zgromadzenie to miało decydującą zdanie w polityce zagranicznej, misjach wojskowych i niektórych sprawach sądowych. 
 

Kościół jako zgromadzenie na gruncie prawa wyznaczanego poprzez Dekalog

Kontekst Starego i Nowego Testamentu odmienił znaczenie słów qahal i ekklesia. W Czteroksięgu podstawą prawną tak rozumianego Kościoła był Dekalog. W nowym Testamencie pojawiła się opiekuńcza rola naszego Ojca - Pana Boga. Kościół nowotestamentowy umożliwiał przyjęcie Nowego Przymierza. Wskazał drogę nowego postępowania. Nowy Testament uczy, że do zbawienia wystarczy wypełnianie Bożych przykazań. Tym samym odbiera Kościołowi rolę sądu w postępowaniu wiernych. Chrystus w wielu przypowieściach i naukach odbiera uczonym w piśmie prawa do osądzania innych. Tym samym zmienia dawne starotestamentowe znaczenie Kościoła jako zboru osądzającego lud.


Kościół powszechny

Sobór w Nicei w roku 325, a zwłaszcza Sobór Konstantynopolitański w roku 381 wprowadziły jednolity tekst wyznania wiary, w którym chrześcijanie mówią o swojej wierze "w jeden , święty, powszechny i apostolski kościół".  Wyznanie wiary nicejsko-konstantynopolitańskie jest głoszone co tydzień podczas liturgii nabożeństwa w Cerkwiach prawosławnych, Kościołach katolickich, mariawickich, luterańskich, anglikańskich i niektórych z innych Kościołów protestanckich. Źródłem określenia Kościół powszechny nie pochodzi od katolików i greckiego słowa catholicus ponieważ jeszcze wówczas nie było określenia Kościoła katolickiego. Św. Piotr nie założył kościoła katolickiego. Nie zakładał go również Św. Paweł, który głosił ewangelię wśród ludów innych niż Żydzi. Dopiero podział na Kościół wschodni i zachodni podzielił chrześcijan na katolików i prawosławnych. Było to dopiero w 1054 roku. Dopiero od tego roku można mówić o Kościele katolickim i prawosławnym. To dowodzi, że Kościół powszechny był zdefiniowany blisko 700 lat wcześniej. To katolicy przywłaszczyli sobie słowo powszechny, natomiast ich kościół ma niespełna 1000 lat. Do tego musimy pamiętać, że w 1521 roku Kościół katolicki ekskomunikował luteran dając początek Kościołowi protestanckiemu.



Bóg z Boga, jeden, święty, powszechny Kościół, jeden Chrzest na odpuszczenie grzechów

Greckie słowo catholicus, oznacza zarówno powszechny, jak i uniwersalny, cały, zupełny. Nicejsko-konstantynopolitańskie wyznanie wiary miało wzmacniać Kościół chrześcijański. Scalać wiernych wokół głównych tez wybranych z Pisma Świętego. Jednak niepodzielność Kościoła powszechnego nie trwała zbyt długo. Z pewnością przyczyniła się do tego hegemonia i pazerność Watykanu. Najpierw oddzielił się Kościół prawosławny, a potem Kościół protestancki. Co ciekawe w obu Kościołach nie stosuje się celibatu, a księża mają normalne rodziny i doświadczenie z tego wynikające. To wynika z Pisma Świętego. Po wiekach rozłamu chrześcijan, za sprawą Kościołów protestanckich powstał projekt ich scalania i wzajemnego poszanowania różnych wyznań pod hasłem ekumenii. Przecież Kościoły protestanckie stanowią barwną różnorodność zborów, a jednocześnie są zdolne do współistnienia w wierze.

 

Marcin Luter

Wyrzucenie z Kościoła katolickiego księdza dr Marcina Lutra było posunięciem co najmniej niezrozumiałym w kontekście Kościoła powszechnego. Głównymi grzechami Lutra była jedynie krytyka pychy biskupów. Ich życie nie było zgodne z wiarą chrześcijańską. Pazerność była w całkowitym oderwaniu od działań pierwszych apostołów wiary. Dlatego dla Lutra ważne było tłumaczenie Pisma Świętego, żeby wierni nie musieli mieć zakłamanych pośredników w dostępie do Pana Boga. Jednym z głównych powodów skłaniających Lutra do reformowania Kościoła katolickiego była rozwiązłość księży i ich hipokryzja. Oficjalnie głosili oni powściągliwość seksualną i celibat. Jednak na co dzień ich postępowanie było całkiem inne. To dokładnie przypomina dzisiejsze czasy.   

Nieznajomość prawa szkodzi

Potocznym jest stwierdzenie, że nieznajomość prawa szkodzi.To samo dotyczy konstytucji, czy Pisma Świętego. Luter zaczął nauczać tekstu Pisma Świętego kładąc wyższość Nauki Chrystusa nad interpretacją Biblii przez księży, biskupów, czy papieży. 


Sola scriptura („Tylko Pismo”), Sola fide („Tylko wiara”), Sola gratia („Tylko łaska”), Solus Christus („Tylko Chrystus”), Soli Deo gloria ("Tylko Bogu chwała").
 

Opierając się na tych pięciu tezach wiary Luter stał się człowiekiem niewygodnym w Kościele katolickim. Watykan wystraszył się tego i wyrzucił Lutra ze "swojego" Kościoła. W efekcie doprowadziło to do zamieszek, wypowiedzenia zwierzchnictwa Watykanowi, a w końcu oddzielenia się od katolików Kościoła protestanckiego, który podążał drogą wytyczoną przez Jezusa w Piśmie Świętym. 
 

Apostazja

Trzeba podkreślić, ze Luter nie dokonał aktu apostazji. W jego czasach nie było takiej instytucji. Poza tym wierzył on, że uda mu się jako konserwatyście wiary przywrócić Kościół katolicki do Kościoła powszechnego. Słowo apostazja, odstąpienie od religii, pojawia się w w II Liście do Tesaloniczan 2,3. W tłumaczeniach z greki apostasia oznacza odpadnięcie, zdrada, odstępstwo, ale i dystansowanie się oddalenie i poprawa. Rzeczownik od tego słowa - apostasion oznacza list rozwodowy, oraz rozwód - oddalenie się od żony. W drugim liście Św. Pawła do Tesaloniczan apostoł zachęca do łączenia się w pracy z Panem Bogiem. Przestrzega głosicieli wiary, nawołując ich do czujności. Przygotowując wiernych do paruzji uprzedza, że znakami poprzedzającymi powtórne przyjście Pana będzie apostazja, pojawienie się człowieka grzechu - Antychrysta. Istnieje spór co do autorstwa tych słów. Spora grupa badaczy Pisma Świętego uważa, że nie są autorstwa Św. Pawła. W listach jest sporo sprzeczności. W I Liście do Tesaloniczan 5,2 czytamy, że Pan przyjdzie nocą jak złodziej, a w II Liście mówi się, że jego przyjście będzie poprzedzone apostazją niewiernych. Z jednej strony uważa się osoby odchodzące od Kościoła jako zdrajców w wierze, by po chwili zachęcać kapłanów do oczyszczenia zboru z osób słabych w wierze.To dość dziwne bo przecież rola ewangelisty polega na zarażaniu ludzi wiarą.
 

Apostazja w historii Polski

W historii Polski okresy dominacji Kościoła katolickiego przeplatały się z okresami liberalnej demokracji. Konstytucja 3 Maja, która jest postrzegana jako demokratyczna jest najlepszym przykładem braku tolerancji religijnej, na którą powoływały się państwa dokonujące rozbioru Polski. W Konstytucji 3 Maja czytamy, że jedyną wiarą panującą w Polsce jest święta wiara rzymsko katolicka. Jest to wiara panująca w Polsce a wszelkie odstępstwa, przejścia na inne wiary będzie karane apostazją. Uznanie przez państwo jedynej wiary panującej jako religię państwową, jest jawną dyskryminacją religijną. Pogwałceniem praw obywatelskich. Zapisanie w konstytucji, że państwo waruje nad prawami tylko jednej obowiązującej religii państwowej jest najwyższym dowodem na szerzenie nienawiści religijnej jaka była w Polsce przed rozbiorami. 

 

Apostazja od religii katolickiej

Początkowo pojęcie apostazji było zarezerwowane wyłącznie dla wyznania katolickiego. Dopiero później adoptowano tę instytucję do innych wyznań, w tym również niechrześcijańskich. W prawodawstwie Polskim apostazja jest kompromisem wyznaczonym przez Konstytucję Rzeczpospolitej Polskiej, prawo kanoniczne i konkordat. Wolność wyznania gwarantuje art. 48 i art. 53 Konstytucji RP. Oczywiście Kościół katolicki robi wszystko by ograniczać wolność wiernym. Traktuje ich jak psy na smyczy. Każdy kto chciał opuścić Kościół katolicki wie o czym piszemy. Mimo podpisanego w 2000 roku porozumienia przez katolicki episkopat i Polską Radę Ekumeniczną księża rzymskokatolicki prowadzą własną, niezgodną z prawem i umowami, politykę hamowania odejścia wiernych z "ich" Kościoła. 

Sakrament chrztu znakiem jedności

Deklaracja Kościołów w Polsce na progu Trzeciego Tysiąclecia przyjęta w 2000 roku przez Polską Radę Ekumeniczną i Kościół Rzymskokatolicki miała na celu ułatwienie migracji wyznaniowej wiernych, których łączy Chrzest i to samo Wyznanie Wiary. W dokumentach czytamy, że sygnatariusze porozumienia uroczyście uznają ważność Chrztu Świętego udzielonego przez duchownych Kościołów biorących udział w porozumieniu. "Sakrament Chrztu znakiem jedności" to miało ograniczyć apostazję wiernych i zastąpić ją jedynie migracją międzywyznaniową. Dążeniem scalenia kościołów są nabożeństwa ekumeniczne, które co roku odbywają się w styczniu, w różnych Kościołach chrześcijańskich. Genezą różnorodności Kościołów jest Stary i Nowy Testament. W Księdze Rodzaju czytamy, że to Bóg pomieszał ludziom języki, a Wieża Babel miała łączyć ich w wierze. W Nowym Testamencie to apostołowie mieli różne zdanie odnośnie budowy Kościoła. Już sam celibat powodował dwugłos. Duże różnice występowały między Św. Pawłem, a Św. Piotrem. O ile Św. Piotr buduje chrześcijaństwo wśród Żydów, Św. Paweł przemierza tysiące kilometrów by nawracać ludy Europy i Azji Mniejszej. Ekumenia w trzecim tysiącleciu ma nie być budowaniem jedynie słusznego wyznania. Zbory mają różne oczekiwania i tradycje, ale łączy je Chrzest Święty i wspólne Wyznanie Wiary. 
 

Patron polskiej apostazji

Za polskiego patrona polskiej apostazji uważa się Józefa Piłsudskiego. To on jako pionier w 1989 roku
skutecznie dokonał konwersji. Opuścił Kościół katolicki przechodząc do luteran, Kościoła Ewangelicki-Augsburskiego. 
 
Czy jednak jest to na pewno apostazja?
Przecież Piłsudski nie odrzucił Pana Boga, a jedynie zmienił wyznanie poprzez konwersję w kościele protestanckim. W myśl porozumienia z 2000 roku, taka zmiana wyznania nie pociąga za sobą żadnych dodatkowych konsekwencji, przyjmowania nowych sakramentów itp. Chęć założenia rodziny z rozwódką - Marią Koplewską - Juszkiewicz nie była tolerowana w Kościele katolickim. U ewangelików ślub nie jest Sakramentem Świętym, wiec rozwód nie jest czymś  niezgodnym z wiarą chrześcijańską. Piłsudski po przyjęciu konfirmacji mógł podczas ślubu przyjąć komunię świętą. Niestety po 18 latach podczas choroby Marii Koplewskiej Piłsudski związał się w konkubinacie z katoliczką, działaczką PPS, Aleksandrą Szczerbińską. Miał z nią dwójkę nieślubnych dzieci. Gdy Maria zmarła, potajemnie, leżąc w łóżku chory na grypę Influenzę powrócił do wyznania rzymsko-katolickiego i w 1921 roku powtórnie ożenił się ze swoją konkubina Aleksandrą.
  

Apostazja w państwie wyznaniowym

Konstytucja 3 Maja jest przykładem wprowadzania państwa wyznaniowego w Polsce. To samo dzieje się dziś, gdy grupa posłów zakłamanych w swojej hipokryzji transferuje wybrane tezy Kościoła katolickiego do naszego prawa. Jednocześnie mamy do czynienia z niezwykłą tolerancją pedofilii księży, okradaniem bezbronnych seniorów z pieniędzy, i pychą episkopatu obrastającego w nieuprawnionych majątkach. Postawienie duchownych ponad prawem polskim powoduje reakcję obronną. Mamy do czynienia z jednej strony z nakłanianiem wiernych by głosowali na PiS, z drugiej wybrany przez ludzi PiS może swobodnie kraść, łamać prawo, a jedynym warunkiem jest wspieranie przestępczej działalności Kościoła katolickiego. To prowadzi do rozpadu kościoła i upadku wartości chrześcijańskich. Skoro pedofilia, złodziejstwo, lekceważenie ludzi, kłamstwo, a nawet nieprzestrzeganie restrykcji w czasach pandemii jest elementem katolickiej wiary to co to jest za wiara? 

Światowy upadek wiary

Wierni nie godzą się na zorganizowaną, przestępczą działalność Kościoła zarówno na świecie, jak i w Polsce. W dniach 22 - 24 marca 2021 roku przeprowadzono reprezentatywne badania jak sprawa apostazji wygląda w Niemczech. W Niemczech chrześcijanie stanowią 55 % ludności. Drugą liczącą się grupą są wyznawcy Islamu. Wśród chrześcijan dominują katolicy 27 % i luteranie 25 %. Pozostałe wyznania chrześcijańskie stanowią znacznie poniżej 1 % wiernych. W grupie chrześcijan zdecydowane opuszczenie kościoła w najbliższym czasie deklaruje 28 % Niemców. 65 % uważa, że nigdy nie dokona apostazji. 6 % nie udzieliło odpowiedzi. Za opuszczeniem kościoła opowiedziało się 35 % mężczyzn i 23 % kobiet. Grupą dominującą są czxłonkowie kościoła w wieku 25-34 lat - jest ich 40 %. Młodzież poniżej 25 lat chce opuścić kościół w 38 %. Najmniej zaiteresowani odejściem są seniorzy powyżej 55 lat - 18%. 

Powody apostazji

Według ankiety przeprowadzonej w Niemczech 39 % wiernych powód odejścia wskazuje w nadużyciach w kościele. 38 % za powód wskazało idee moralne wiernych, które nie pasują do poglądów duchownych. W Niemczech mamy podatek koscielny i ten powód wskazało 31 % ankietowanych. Ekstrawagancję księży i życie w bogactwie wskazało 30 % ankietowanych. Upadek Kościoła jako przewodnika i organizatora życia parafialnego podkreśliło 27 % wiernych. Analiza ankiety wskazuje, że odmienił sie powód odejścia od kościoła. O ile w sondarzu z ubiegłych lat dominowali niezadowoleni z podatku kościelnego (64 %) dziś to nie jest powód najważniejszy. Ciekawa była również odpowiedź na jeden z punktów ankiety. Aż 49 % ankietowanych stwierdziło, że kościół nie jest im w niczym potrezbny by być dobrym chrześcjaninem. W ankiecie brało udział ponad 2000 osób. Ze względów wolności wiary nie dzielono respondentów na katolików i protestantów, orza przedstawicieli innych wyznań.
 
 

Kościł jest w nas

To, że 49 % osób, które wzięły udział w ankiecie, podkreśla, że Kościół instytucjonalny utracił przewodnictwo w głoszeniu Słowa Bożego jest niezwykle niepokojące. To jest chyba główny powód dlaczego księża katoliccy tak bardzo boją się zamykania kościoła w czasach pandemii. Każdy chrześcijanin ma w domu Pismo Święte, Śpiewnik, książkę do modlitwy na każdy dzień. Są również w internecie instrukcje jak sammemu zorganizować nabożeństwo w swoim domu. Czy do tego potrzebna jest nam instytucja Kościoła. Przecież ksiądz jest niczym więcej niż człowiekiem, który poprzez nauki w seminarium, czy akademii teologii nabył wiedzę uprawniającą go do wykonywania tego zawodu, a tylko w nieliczych przypadkach powołania. 
 
Księża protestanscy, czy prawosławni mają równiez doświadczenie rodzinne by być nam przewodnikiem życiowym, ale czy bez nich nie możemy być dobrymi chrześcijanami?
Apostazja jest źle rozumianą instytucją dla osób wierzących. Porzucając kościół nigdy nie porzucamy Pana Boga, który jest w nas. Niestety księża katoliccy nigdy tego nie zrozumieją.
 
#apostazja #kościół #wiara #Chrzest #Wyznanie Wiary #Kościół Domowy

Domowy kościół. Jak przygotować nabożeństwo?

 

Mija rok od momentu, gdy koronawirus, pandemia, kwarantanna przestały być słowami zamkniętymi w słownikach i encyklopediach, stając się częścią naszego życia powszedniego. Nie licząc wrocławskiej epidemii ospy z 1963 roku, ostatnią namiastkę epidemię na terenie Polski mieliśmy ponad 100 lat temu, podczas światowej epidemii hiszpanki. Społeczeństwo w marcu 2020 roku nie było zaszczepione wiedzą co może je spotkać. Jedynym nasuwającym się antidotum na chorobę COVID-19 była i jest kwarantanna. Przez rok mieliśmy różne odsłony restrykcji izolacji społeczeństwa. Pierwszy bardzo nerwowy okres to wiosna ubiegłego roku. Zamknięto wszystko, nawet kościoły, chociaż w tym okresie zachorowalność była wówczas niewielka w porównaniu z jesienią. Lato było powrotem do normalności za którą boleśnie przyszło nam zapłacić w październiku i listopadzie. Miesiące zimowe to okres wzmożonego reżimu sanitarnego, który miał nas przygotować do znacznego wzrostu zachorowań w marcu i kwietniu 2021 roku. 
 

Test Kościołów na obecność SARS-CoV-2

Kościół katolicki

Początek pojawienia się epidemii w Polsce był szczególnie dotkliwy dla społeczności katolickiej. Tylko rzymscy katolicy mają od pokoleń wpojony obowiązek cotygodniowego uczestniczenia w mszy świętej. Sama spowiedź katolika rozpoczyna się od podania informacji kiedy ostatnio uczestniczył we mszy świętej. Regularne uczestnictwo jest warunkiem bycia dobrym katolikiem. Niektórzy księża często przypominają w kazaniach, że opuszczanie mszy w sposób świadomy i dobrowolny jest grzechem ciężkim. 
Grzechem karanym śmiercią!?
Pandemia wywróciła całkowicie życie katolikom. Kwarantanna i konieczność zachowania dystansu w kościołach spowodowała, że sami biskupi zaczęli apelować do wiernych, aby pozostali w domach. Tylko w ten sposób można było zmienić wieloletnie przyzwyczajenia. Oczywiście jak we wszystkich pozostałych kościołach chrześcijańskich w Kościele katolickim została przygotowana szeroka oferta transmisji mszy online w telewizji różnych wydawców jak i internecie. Drugim poważnym wyzwaniem dla katolików było święcenie pokarmów przed Wielkanocą. Zawsze w Wielką Sobotę w kościołach katolickich było oblężenie wiernych, którzy całymi rodzinami pielgrzymowali z koszyczkami wypełnionymi pokarmem do poświęcenia przez księdza. W 2020 roku było to nie możliwe. Żeby zachować tradycję święcenia pokarmów kurie przygotowały specjalny instruktarz dla wiernych, aby mogli samodzielnie święcić koszyczek wielkanocny (PDF).  W ten sposób biskupi katoliccy nie tylko udzielili dyspensy od obowiązku uczestniczenia w mszy świętej, ale dodatkowo upoważnili parafian do samodzielnego przygotowania się do Święta Wielkanocy w swoich domach. Niektórzy duchowni katoliccy, żeby uaktywnić wiernych, którzy przestrzegali kwarantannę w swoich domach zaproponowali im odprawianie modlitw przypominających peregrynację podczas nawiedzenia świętego obrazu w domach parafian. Zaleca się do czytania różnych modlitw z dzienniczków, mszalików i modlitewników. Rzadziej bezpośrednio Biblii.
 

Komunia święta

Ciągle nie rozwiązanym problemem wydaje się sposób udzielania komunii w kościele katolickim w Polsce. Nie wiadomo dlaczego komunikanty są podawane przez duchownych bezpośrednio do ust wiernych. Nie widać również, żeby duchowni przed celebracją sakramentu komunii świętej dezynfekowali ręce. Nie są prowadzone żadne dochodzenia epidemiczne w tym zakresie, ale wydaje się, że jest to główny powód transmisji  koronawirusa podczas mszy świetej.

Mariawici

W podobny sposób jak katolicy, na pandemię zareagowali mariawici. Na początku pandemii Biskup Naczelny Kościoła Starokatolickiego Mariawitów wydał nakaz, w którym zawiesił rekolekcje wielkopostne oraz udzielił dyspensy od uczestnictwa w niedzielnej mszy i miesięcznej adoracji Przenajświętszego Sakramentu.

Kościół prawosławny

Nieco inaczej test na koronawirusa zdał kościół prawosławny. W trosce o osoby starsze i przewlekle chore poproszono ich, żeby pozostały w domach i nie uczestniczyły w nabożeństwach. Podobnie o powstrzymanie się w obecności w cerkwi poproszono osoby przeziębione, zakatarzone, kaszlące. Aby uniknąć wyrzutów sumienia z powodu nieuczestniczenia we wspólnych nabożeństwach zalecono osobom pozostającym w domach do modlitwy prywatnej i czytania Pisma Świętego. 
 

Baptyści

Rada Kościoła Chrześcijan Baptystów decyzję o zawieszeniu nabożeństw pozostawiła w zakresie przywództwa każdego zboru. Zaapelowano jedynie o przejście na internetowe transmisje nabożeństw z wykorzystaniem zdalnego uczestnictwa wiernych przy pomocy łączy internetowych.


Kościoły protestanckie

Luteranie, reformowalni, metodyści przyjęli bardzo podobne rozwiązania w zakresie funkcjonowania na czas zwalczania pandemii. W kościołach tych sama absencja w nabożeństwie nie jest grzechem. Powód jest prosty. Nie ma żadnych takich nakazów w Piśmie Świętym. Dlatego nie ma rozliczeń z tego tytułu. Oczywiście zatroskany pastor, czy pastorowa często dzwoni do parafian, którzy są nieobecni na nabożeństwach w kościele. Jest to głównie spowodowane troską o zdrowie parafian i ich kondycję psychiczną. W pierwszych dniach narodowej kwarantanny biskupi kościołów protestanckich zaapelowali o przerwę w organizowanie nabożeństw. Był to jedynie apel to proboszczów, od których należała decyzja ostateczna. Zdając sobie sprawę, że kwarantanna w dużym stopniu pozamykała sporą grupę ludzi w domach położono duży nacisk na dotarcie do wiernych za pomocą mediów. Duża pomoc była ze strony TVP-3, która w każdą niedzielę retransmituje nabożeństw z różnych kościołów protestanckich: Ewangelicko-Augsburskiego, Ewangelicko-Reformowanego, Metodystów. W internecie w każdą niedzielę są transmisje nabożeństw z poszczególnych parafii w całej Polsce. Praktycznie wierni mają duży wybór między różnymi nabożeństwami. Transmisje są publikowane za pomocą kont parafialnych na YouTubie i Facebooku. Za pośrednictwem internetu dzieciom i młodzieży zapewnia się co tygodniowy udział w Szkółce Niedzielnej. Na Zoomie spotykają się uczestnicy Szkoły Biblijnej i spotkań tematycznych służących rozważaniom dotyczących Pisma Świętego. W ten sposób organizowane są również spotkania parafian i rad parafialnych. W celu zdobywania wiedzy dotyczącej filmowania nabożeństw, są organizowane szkolenia dla proboszczów i parafian zajmujących się przekazem medialnym w swoich parafiach. W ten sposób realizowany jest program "Kościół w sieci".
 

Przystępowanie do Stołu Pańskiego w Kościele luterańskim

W celu zachowania bezpieczeństwa niezbędnego w czasach pandemii, w kościołach Ewangelicko-Augsburskich, podobnie jak w innych kościołach protestanckich przed rozpoczęciem udzielania Sakramentu Ołtarza ksiądz dezynfekuje ręce środkiem dezynfekującym. Następnie wierni, którzy chcą przystąpić do stołu Pańskiego postępują tak samo. Przyjmowanie Komunii Świętej pod postacią chleba jest poprzez podanie komunikanta przez księdza na rękę przystępującego do Wieczerzy Pańskiej. Dopiero wówczas wierny sam bierze go do ust. Przyjmowanie Krwi Pańskiej pod postacią wina jest poprzez nalewanie niewielkiej ilości wina z aplikatorów do małych kieliszków komunijnych. W ten sposób zachowane jest bezpieczeństwo zarówno księdza - pastora jak i wiernych.



Nabożeństwa w domach

Docieranie z Panem Bogiem do domów wiernych za pomocą telewizora, czy internetu nie zawsze przynosi oczekiwany skutek. Wśród duchownych coraz częściej pojawia się pytanie czy bierne oglądanie nabożeństwa daje odpowiednią wartość duchową. Podejrzewają, że w wielu domach takie nabożeństwo jest traktowane jak rozrywka. Coś między filmem religijnym, z programem publicystycznym. Ponieważ według czarnych scenariuszy pandemia może potrwać jeszcze wiele miesięcy pojawił się pomysł na samodzielne, rodzinne organizowane nabożeństw. W niektórych parafiach na takie nabożeństwa przyjeżdża ksiądz z  parafii. Taką ofertę znaleźliśmy w jednej z parafii w Szczecinie. Bardziej wymagające od nas są nabożeństwa domowe organizowane bez udziału księdza. Rodziny przygotowują nabożeństwo sami. To wzmacnia naszą wiarę. Rozwija kreatywność. Wpływa na obecność Pana Boga w naszych sercach i w naszym domu. Taka forma jest przy tym lepsza od biernego oglądania nabożeństwa w telewizji, internecie, a nawet w kościele, gdzie jest dużo ludzi, którzy nie zawsze są zainteresowani tym co się dzieje i co mówi ksiądz w kazaniu. Na nabożeństwie zorganizowanym w domu nie usiądą przed nami ciągle gadające dziewczyny wymieniające się plotkami po sobotniej imprezie.
 

Jak przygotować nabożeństwo domowe?

W internecie można znaleźć instrukcje ułatwiające przygotowanie takiego nabożeństwa. Tak do prawdy, aby samemu przygotować nabożeństwo wystarczą nam trzy rzeczy: "Śpiewnik Ewangelicki", aktualne wydanie (na dany rok) "Z Biblią na co dzień" i oczywiście Pismo Święte, najlepiej uniwersalna dla różnych wyznań - "Biblia ekumeniczna". Ostatnie wydanie zostało w całości opublikowane 22 listopada 2018 roku, przy aprobacie Rady Ekumenicznej i władz Kościoła katolickiego. Jest również wersja elektroniczna tego wydania. Gdy nie mamy rocznika "Z Biblią na co dzień" możemy skorzystać z ich strony internetowej. Tam są publikowane biblijne hasła na każdy rok, miesiąc, tydzień i dzień. Są fragmenty Pisma Świętego, które zaleca się do rozważania w danym dniu. "Z Biblią na co dzień" przytacza również fragmenty słów pieśni adekwatnych do fragmentów Biblii aktualnie rozważanych. To zwiększa naszą wiedzę o autorach pieśni. W ten sposób odkrywamy wielu wartościowych chrześcijan, chociażby Dietrich Bonhoeffer, człowiek który swoje pieśni pełne nadziei i wiary pisał w celi śmierci. 
Porządek nabożeństwa znajdziemy w "Śpiewniku ewangelickim". Są tam zarówno nabożeństwa główne jak i uroczyste, związane z konkretnym świętem, czy okresem liturgiczny. Jest również przygotowany introit na każdą niedzielę roku kościelnego. Nabożeństwo domowe powinno być okraszone pieśniami, właściwymi do pory roku. Bez trudu znajdziemy je w śpiewniku z podziałem na odpowiednie okresy.
 

Nabożeństwo domowe, a pamiątka Wieczerzy Pańskiej

Jeszcze 50 lat temu w Kościele luterańskim nie przywiązywano wagi do Wieczerzy Pańskiej podczas nabożeństw. To odróżniało luteran od katolików którzy masowo przystępują do komunii, przez co staje się ona czymś powszednim. Luteranie uważali, że takie podejście zamienia pamiątkę Wieczerzy Pańskiej w coś powszedniego. Znaczna migracja katolików do kościołów luterańskich odmieniła ten pogląd. Przeważył stan Łaski Uświęcającej, który dla były katolików jest czymś co ciężko im porzucić. Pewnie dlatego podczas nabożeństw domowych nie rezygnujemy z tego elementu nabożeństwa, który jest nierozerwalną jej częścią. 
Czy to jest świętokradztwo, że wykonujemy znak krzyża nad chlebem i winem?
W tym momencie należy przytoczyć fragment Pisma Świętego Św. Mateusza Mt 18,19-20:  
 
"jeśli dwóch z was na ziemi zgodzi się co do jakiejkolwiek sprawy, by o nią się modlić, to spełni się im za sprawą mojego Ojca, Tego w niebie. 19.  Bo gdzie dwóch lub trzech jest zebranych w moje imię, tam jestem wśród nich." 20.


 

Znaczenie nabożeństwa domowego w życiu rodziny

Nabożeństwa domowe pełnią niezwykłą rolę w życiu rodziny chrześcijańskiej, zwłaszcza w trudnym okresie pandemii i kwarantanny. Dzieci są świetnymi obserwatorami dorosłych. Gdy matka w niedzielę zajmuje się gotowaniem, praniem, sprzątaniem, ojciec przez cały dzień ogląda telewizję lub siedzi w internecie, a dziadek jedzie na ryby, dziecko widzi, że jest wypędzane z domu do kościoła, jedynie po to, żeby odklepało obowiązek uczestnictwa w mszy świętej za całą rodzinę. A przecież jeden dzień w tygodniu może wyglądać inaczej. Można przed wycieczką do lasu zaprosić do domu Pana Boga i oddać jedną godzinę wspólnej rodzinnej modlitwie. Podziękować Panu Bogu za kolejny tydzień naszego życia. Pomodlić się za tych co ratują życie innych. Uczą nasze dzieci. dają nam pracę. Trzeba podziękować Bogu za zdrowie i wszelkie dobrodziejstwa, którymi nas obdarzył. Wspólna głośna modlitwa przybliża nas do siebie. Daje Świadectwo Jego istnienia w naszym życiu. Wytycza drogę na kolejny tydzień naszego życia. Jest pochodnią naszym nogom.

#kościół domowy #nabożeństwo domowe #kościół w sieci #porady religijne #rodzina chrześcijańska #kwarantanna #pandemia

Chrześcijanin, mąż, ojciec, ksiądz


 
Czy osoby, które nie mają własnej rodziny potrafią być wartościowymi pracownikami, czy szefami?
Rozejrzyjcie się dookoła. Co cechuje osoby, które są w stałych związkach, które dbają o rodzinę i własne potomstwo? Czym różnią się od zadufanych w sobie singli? Tych, którzy z punktu widzenia samolubnego egoisty poniżają i terroryzują innych. Czy osoba, która nie ma normalnie funkcjonującego domu jest osobą pełnowartościową? Współmałżonek, konkubent, partner, domyka sens naszego funkcjonowania w strukturze społeczeństwa. Pojawia się ciepło domowe motywujące do życia w poszanowaniu wartości. 
 

Św. Paweł

W Dziejach Apostolskich mamy opisane różne postawy Ewangelistów. Na dużą uwagę zasługuje Św. Paweł. Urodził się w Tarasie 5-10 lat po narodzeniu Chrystusa. Z prześladowania chrześcijan znany był jako faryzeusz Szaweł. Był niemym świadkiem kamienowania Św. Szczepana. Dzięki listom polecającym Sanhedrynu udał się do Damaszku w celu zwalczania odszczepieńców, jakimi w jego ówczesnym rozumieniu byli chrześcijanie. U bram miasta poczuł powołanie, przemówił do niego Jezus, a on stał się gorliwym wyznawcą Chrystusa. W Damaszku, rok po ukrzyżowaniu Jezusa przyjął chrzest. Na  soborze apostolskim, który rozpoczął się w 49 ne. Św. Paweł uregulował sprawy głoszenia wiary wśród nieżydowskich chrześcijan i stał się apostołem w Grecji, Macedonii, Azji Mniejszej, Hiszpanii i Italii. Wykonał szaloną pracę ewangeliczną. Nawracając pogan przemierzył 10 000 km. Pewnie dlatego nie miał czasu ponownie się ożenić, bo według niektórych podań historyków był wdowcem (informacja za abp Rysiem). W Pismach Św. Pawła często spotykamy namowy do życia w bezżeństwie w stosunku do prezbiterów, pomocników biskupów. Czytamy o tym w Pierwszym Liście do Koryntian. Równolegle czytamy, że jeśli ktoś chce zawrzeć małżeństwo, to jest to dobry wybór i nie robi niczego złego. Nieco inne podejście ma już do samych biskupów i diakonów. Cały trzeci rozdział pierwszego listu Św. Pawła do Tymoteusza stanowi informację o przełożonych Kościoła, którzy powinni mieć żony i dzieci jako warunek pełnienia przez nich służby Panu Bogu. Jest to warunek niezbędny do uzyskania stanowiska!
Czytamy w nim:   
Na soborze apostolskim w roku ok. 49-50

Źródło: https://zyciorysy.info/sw-pawel/ | Zyciorysy.info
Na soborze apostolskim w roku ok. 49-50

Źródło: https://zyciorysy.info/sw-pawel/ | Zyciorysy.info
1. Prawdziwa to mowa: Kto o biskupstwo się ubiega, pięknej pracy pragnie.
2. Biskup zaś ma być nienaganny, mąż jednej żony, trzeźwy, umiarkowany, przyzwoity, gościnny, dobry nauczyciel.
3. Nie oddający się pijaństwu, nie zadzierżysty lecz łagodny, nie swarliwy, nie chciwy na grosz.
4. Który by własnym domem dobrze zarządzał, dzieci trzymał w posłuszeństwie i wszelakiej uczciwości.
5. Bo jeżeli ktoś nie potrafi własnym domem zarządzać, jakże będzie mógł mieć na pieczy Kościół Boży?
12. Diakoni niech będą mężami jednej żony, mężami którzy potrafią dobrze kierować dziećmi i domami swoimi.
 13. Bo ci, którzy dobrze służbę pełnili, zyskują sobie wysokie stanowisko i prawo występowania w sprawie wiary, która jest w Chrystusie Jezusie.
 

Celibat w Kościele katolickim

Początkowo w kościele katolickim celibat duchownych był przyjmowany w sposób spontaniczny. Z czasem stawał się jednak obowiązkiem duchownym, co nie przeszkadzało żyć księżom w związkach nieformalnych. Pod koniec średniowiecza w konkubinacie żyło ponad 25% księży. Obecnie Kościół katolicki jest na etapie rewizji tych postanowień i wymagań od kleryków. Brak powołań wśród wiernych w wielu krajach przyczynił się do rozważań Watykanu w tym zakresie. Przedmiotem tych dywagacji był poświęcony synod w Amazonii, zwany przez polski kler dziwnym. Mówiono tam zarówno o odstąpieniu od celibatu, jak i dopuszczeniu do posługi diakonskiej kobiet. Abp Ryś rok temu powiedział: "najstarsza tradycja w Kościele po­kazuje, że celibat nie należy do natury kapłań­stwa. I to jest niesłychanie ważne". Zgodnie z tokiem rozumowania arcybiskupa celibat, bezżenność, ma sens, gdy jest wyrazem czystości. Powołanie do miłości może być realizowane drogą małżeństwa, rodziny, ale można rozumieć wolność w miłości jako ślubowanie czystości. To najłatwiej prześledzić w ślubach składanych przez zakonników. Celibat jest sprzeczny z naturą człowieka. Naturą jego jest biologia i związane z nią potrzeby jak jedzenie, picie czy spanie. Taką potrzebą według arcybiskupa nie jest życie erotyczne, w przeciwieństwie do potrzeby miłości. Według abp to miłość, a nie życie erotyczne jest wpisana w naturę człowieka. Nie jest dobrze, gdy człowiek jest sam. Wtedy on nie wie dla kogo istnieje. Nauczanie Kościoła katolickiego ma na celu walkę z banalizacją seksu. Życie erotyczne nie może być redukowane do potrzeby fizycznej. Czystość, życia erotycznego w tym kontekście oznacza wolność. W Starym Testamencie nie mamy przykładów życia w celibacie. W Nowym Testamencie spotykamy się celibatem jako znak dla Ludu Wybranego - Jeremiasz, czy zwyczajem Esseńczyków - Jan Chrzciciel. Jednak zauważmy, że żona w czasach Jezusa była czymś normalnym i oczywistym. Pismo Święte pomija informacje o żonach. O tym, że Św. Piotr, założyciel Kościoła był żonaty dowiadujemy się przypadkiem, gdy Pan Jezus uleczył jego teściową. Z innych przekazów wiemy, że miał córkę. 
 

Celibat ro­zumiany jako norma życia kapłańskiego

Jest jasne, że celibat jako norma życia kapłańskiego nie wynika z Pisma Świętego. W Kościele katolickim wie­le jego instytucji, sformułowań doktrynalnych, przepisów liturgicznych zostało uformowanych w pewnym procesie historycznym przez synody i papieży. Obecne zmiany zasygnalizowane w 2019 roku podczas synodu w Amazonii dotyczyły możliwości wyświecania kobiet i osób żonatych. Zgodnie z nauczaniem Św. Pawła tak zwani viri probati, czyli męż­czyzn (viri), którzy są sprawdzeni (probati). Tacy, którzy są mężami jednej żony, pro­wadzą dom w sposób sensowny, są godnymi mężami, ojcami i kimś w Kościele rozpoznawal­nym. Natomiast nie może żenić się kapłan. Tak jak to jest w kościele prawosławnym, czy grekokatolickim. 


Małżeństwo w kościele protestanckim

Zupełnie inny charakter ma małżeństwo w kościele protestanckim. W przeciwieństwie do Kk ewangelików w ogóle nie interesuje życie erotyczne małżonków. Jedyna informacja dotyczy zakazu otwartości erotycznej małżonków na innych partnerów. Najlepiej zobrazuje to odpowiedź Pawlaka w filmie "Kochaj albo rzuć" :
Gdy stroiciel fortepianów tłumaczy wypowiedź bratanicy Pawlaka: "Ona mówi, że seks to wolność."    
Pawlak odpowiada: "Oj, takie, za przeproszeniem, wolność, to u nas każdy w swojej chałupie ma."
 
W większości Kościołów protestanckich małżeństwo traktuje się jako święte przymierze zawierane na mocy Pana Boga między kobietą, a mężczyzną. W kościołach konserwatywnych jest to wręcz trójprzymierze zawierane między małżonkami i Panem Bogiem. Przymierze ma chronić małżonków przed niemoralnością, umacniać wzajemne wsparcie i rozwój. Tak zawarte małżeństwo wyraża porządek stworzenia, a nie odkupienia. W ten sposób nawiązuje się do Starotestamentowej Świadomości. Z tego powodu trwałe zespolenie małżonków ma charakter uniwersalny, uświęcony przez Boga, ale i nie jest sakramentem. Mały i duży katechizm zawiera zawiera cytaty biblijne skierowane do mężów i żon. Szóste przykazanie wzywa małżonków do wzajemnej miłości i szacunku. 
Co do celibatu to jest on obcy ewangelikom. Nie po to Bóg powołał mężczyznę i kobietę by żyli w bezżenności i bezdzietności. Oczywiście z ekumeniczną życzliwością szanują oni inne wyznania.
 

Małżeństwo ewangelickiego duchownego

Jeszcze 100 lat temu podobnie jak w Kościele prawosławnym, czy grekokatolickim zwyczajem było branie ślubu przez przyszłych księży protestanckich jeszcze przed przyjęciem ordynacji diakonackiej. Obecnie nie jest to koniecznością, pod warunkiem uzyskania zgody na ślub od biskupa. Najczęściej przyszłe małżeństwa poznają się podczas studiów teologicznych. Często mąż zostaje księdzem, a żona diakonką. W ten sposób mogą uzupełniać się w prowadzeniu parafii i nabożeństw. Niestety w Polsce najwyższą ordynacją przewidzianą dla pań jest ciągle posada diakonki. W wielu przypadkach żonami duchownych są panie z wykształceniem muzycznym. Dzięki temu piastują one rolę organisty kościelnego i są dyrygentkami parafialnych chórów, czy zespołów muzycznych. Dla społeczności protestanckiej muzyka, śpiew, a nawet (u baptystów) taniec podczas modlitw i nabożeństw są niezwykle ważnym elementami. Widać w tym wpływy Św. Augusta na Lutra i Kalwina. W zborach protestanckich ambicją jest, aby każda parafia posiadała własny chór, czy zespół muzyczny. 
 

Pastorowa, żona księdza, Matuszka, żona popa

Ciekawe jest, że do żony duchownego ewangelickiego mówi się "pani pastorowa", a do jej męża "ksiądz". Jest to wynik przedwojennej zmiany nazewnictwa pastorów ewangelickich. Zostali oni w okresie międzywojennym oficjalnie nazwani księżmi. Ciężko jest do tego rzeczownika dobrać rodzaj żeński. Dlatego pozostał tytuł pastorowej. Tak samo żona popa nazywana jest matuszka. Należy też zauważyć, że w trzeciej osobie żony duchownych starają się mówić o swych małżonkach "ksiądz", lub "pop" by zachować szacunek to jego funkcji.
 

Rodzinny "interes"

W małżeństwach duchownych wszystko jest podporządkowane parafii i kościołowi. Jak to żartuje jedna z pastorowych, gdyby ksiądz nie miał żony musiałby zatrudnić przynajmniej jednego wikariusza. Gdy w jednej z parafii mariawickiej zmarł piekarz ksiądz-wdowiec zaraz zaczął rozglądać się za żoną, która mogłaby go zastąpić. Żony księży są organizatorkami i animatorkami życia zboru. Często mówi się, że Matuszka to nie żona, to instytucja. To ona buduje relacje między ludźmi a duchownym, jest szarą eminencją parafii Oprócz grania podczas nabożeństw i ceremonii pogrzebowych, żony duchownych prowadzą lub śpiewają w chórze parafialnym, są nauczycielkami szkółki niedzielnej i lekcji religii, organizują i prowadzą kronikę parafii. Oprócz tego organizują godziny biblijne, zarządzają i przygotowują jedzenie na herbatkach parafialnych, czy spotkaniach cyklicznych. Jednym z takich spotkań u ewangelików są coroczne wieczerze sederowe, czy Adwentówka. Do tego żony duchownych często muszą wyręczać mężów podczas ich nieobecności w parafii, zwłaszcza, gdy pełnią oni wiele funkcji w diecezji i muszą uczestniczyć w różnego rodzaju spotkaniach. 
Dlaczego temu dają radę?
 

Ewangelicki etos pracy

Od najmłodszych lat ewangelicy są uczeni, żeby być sumiennym, odpowiedzialnym, pracowitym. To jest po prostu ewangelicki etos pracy. Pewnie dlatego, już od najmłodszych lat dzieci księdza stopniowo przejmują obowiązki od swoich mam. Jedną z cech domu parafialnego jest ciągły przepływ ludzi. Zwłaszcza w niedzielę drzwi się nie zamykają. Nie wszystko można załatwić telefonem, czy mailem, a przecież po nabożeństwie wypadałoby z każdym pogadać. Pochylić się nad jego problemami, czasem omówić bieżące problemy z życia parafii. To samo dotyczy tych co nie byli na nabożeństwie. Może są chorzy, może coś się stało. Dla wielu kobiet szokiem jest, że w ich domach jest prowadzona poradnia AA. Do poradni często przychodzą ludzie z marginesu społecznego, którym też trzeba pomóc.  Praktycznie praca żony duchownego jest 24 godziny przez 7 dni w tygodniu. Jak na stacji benzynowej. 
Wytchnieniem są jedynie wspólne wakacje. Niestety wówczas najczęściej są organizowane Tygodnie Ewangelizacyjne, które nie wypada opuścić.
 

Bycie żoną księdza to powołanie

Na Śląsku Cieszyńskim, skąd pochodzi większość księży ewangelickich i ich żon, panuje opinia, że mąż, który jest księdzem to najgorsze co może przytrafić się w życiu kobiety. Mówi się, że o byciu księdzem decyduje powołanie od Pana Boga. Czy to samo nie dotyczy pastorowych? Większość małżeństw duchownych podkreśla, że połączyła ich chemia! Chemia… z miłości do Boga. Oczywiście na początku wydaje się, że bycie pastorową to zaszczyt. Jednak gdy ciężko jest wpaść w wir pracy, w służbie Panu Bogu i parafii, pojawiają się zwątpienia. Najgorsze są przeprowadzki. Służąc w jednej parafii nie ma się pewności, czy się w niej pozostanie. Można pracować w niej 3 miesiące, rok czy dwa lata. Są małżeństwa duchownych, które przez siedem lat przeprowadzały się 3 razy. Dopiero funkcja proboszcza stabilizuje życie rodzinne. Jednak i wówczas parafię obejmuje się za aprobatą rady parafialnej na 10 lat. Potem ta rada może proboszcza odwołać. Dzieci muszą zmieniać szkoły, a żony pracę, zwłaszcza te, które dodatkowo pracują w swoich zawodach. Do tego nowe mieszkania, meble. Aklimatyzacja w nowym otoczeniu. Świat się wywraca.  Do tego pastorowa, czy Matuszka w Kościele prawosławnym ciągle jest "na świeczniku". Ciągle obserwują ją parafianie. Kościół ewangelicki jest niezwykle ascetyczny. Nie wskazany jest makijaż, czy zbyt kolorowe ubranie. Ciężko spotkać w Kościele protestanckim panie na wysokim obcasie, co dopiero pastorowe. To samo dotyczy pracy pastorowej w służbie Panu Bogu i parafii. Oficjalnie żony duchownych nie mają żadnych wyznaczonych obowiązków. Jest jedynie presja i milczące oczekiwanie parafian. Czasem oczekiwania są większe od pastorowej, niż od księdza. Teoretycznie społeczność zboru luterańskiego sama wyznacza sobie obowiązki w służbie Bogu, ale zawsze w pierwszym rzędzie patrzy się na żonę księdza.  
 
 


Dzieci duchownego

Wydaje się, że dzieci duchownych od razu rodzą się w aureoli aniołków. Stoją grzecznie. Nie krzyczą, nie płaczą. To wymaga od małżonków wiele pedagogicznej pracy. Przede wszystkim muszą nauczyć dzieci, że ze swoim tatą będą dzielić się z innymi. Nie podbiegną do niego, gdy odprawia nabożeństwo lub rozmawia z innymi. A ludzie ciągle coś chcą od księdza.Współczucia, wsparcia, porady. Dzieci też mają swoje problemy nie cierpiące zwłoki. Może pojawić się konflikt i zazdrość. Prawidłowe wychowanie dzieci to ogromne wyzwanie wychowawcze dla rodziców sprawujących posługę duszpasterską. W praktyce oznacza to kolejne wymagania od żony duchownego.
 

Konflikty w małżeństwach duchownych

 Wiele osób ciekawi się czy bywają konflikty w małżeństwach duchownych. Pastorowe odpowiadają: "może nie tyle konflikty, co ciche dni. Zawsze należy dużo ze sobą rozmawiać, a z czasem jest tak jak w kościele podczas nabożeństwa. Wystarczy, że na mnie ksiądz spojrzy, a ja już wiem, że pieśń którą on zaplanował nie bardzo pasuje parafianom i lepiej zagrać inną, żywszą". 
Co ciekawe ciężko odnaleźć przypadki małżeństw duchownych, które się rozpadły. 
 
#chrześcijanin #ksiądz #pastorowa #żona duchownego #celibat #Św. Paweł #dzieci duchownego #ewangelicy #protestanci #Matuszka #powołanie

- Copyright © Inside Your Life | blog lifestylowy - Skyblue - Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan -